.ငါဟာေယာက္က်ားတစ္ေယာက္...အားတင္းထား...ဘာလို႔အားငယ္စရာေတြ ေတြးေနအံုးမွာလည္း...ခုစာေရးေနတဲ့အခ်ိန္...ငါမ်က္ရည္ဝဲေနၿပီးေပါ့...အံပဲႀကိတ္ထားရမလား...ဟာတိုက္ၿပီးပဲ ရယ္ရမလား..ငါ့ဝမ္းနည္းမူေတြ ေျပေပ်ာက္ဖို့အတြက္.....အားတတ္စရာစာေပေတြ ဖတ္ေနေပမဲ့လည္း ခနပဲ ရဲ႕ရင္တတ္ႂကြစိတ္က ခနပါ....ဘာျဖစ္လို႔ စိတ္ကမခိုင္ရတာလည္း....ငါ့စိတ္ကို..ဘာလို့ငါမထိန္းနိုင္ရတာလည္း...အာ့မ်က္ေရေတြကို ငါမုန္းတယ္...ငါအားတင္းထားရမယ္...ပစၥဳပၸန္မွာပဲ ငါေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနၿပီး အနာဂတ္ရဲ႕အခက္အခဲေတြ ေျဖ႐ွင္းႏိုင္ရမယ္...လူတိုင္းအပူေသာက ရိွၾကတာပဲ...ငါရဲ႕အပူေသာက က သူမ်ားေတြထက္ မဆိုးေသးပါဘူးေနာ္...ဘာမဟုတ္တဲ့ ငါ့ရဲ႕အပူေသာကကို ခံစားမေနနဲ႔ေတာ့...ok...လက္တီးတင္းတင္းဆုပ္ၿပီး ငါဟာ ေယာက္က်ားကြ....စိတ္ဓာတ္က်တဲ့အခါ...အားငယ္တဲ့အခါ..ငါ့မ်က္ရည္မက်ရဘူး....အမွားဆိုတာ လူတိုင္း မွားတတ္ၾကတာပဲ...အဲ့ဒီအမွားေၾကာင့္ အားငယ္စရာမွမဟုတ္တာ...ဘယ္အလုပ္ပဲ စၿပီးလုပ္လုပ္ မလုပ္တတ္ခင္ မွားတတ္ၾကတာပဲ...ဝမ္းနည္းမူေတြကို နာက်င္စရာအျဖစ္ ပိုတိုးၿပီး ႀကိဳးစားရမယ္...ok...
No comments:
Post a Comment